browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Historia drużyny

 W 1988 roku grupa instruktorów z 21 Świebodzińskiej Wędrowniczej Kadrowej Drużyny Harcerzy TOPAZ im. Gen. Stanisława Kopańskiego postanowiła rozwiązać drużynę, zrobić nabór w szkołach podstawowych i założyć drużyny harcerskie. Do tego harcerze przygotowywali się przez cały czas istnienia drużyny, taki miał być jej cel! 21 miała osiągnięcia, tradycję, zgraną ekipę, wspaniałą kadrę oraz świetnych harcerzy. Drużyna działała w Niezależnym Ruchu Harcerskim. Pierwsza zbiórka po akcji naborowej odbyła się w październiku 1988 roku, w auli szkoły podstawowej nr 3. Ilość osób, które zawitały na zbiórkę przeszła oczekiwania, sala była wypełniona po brzegi. Postanowiono podzielić wszystkich na dwie drużyny. Tak powstały XI ŚDH SKORPION im. Gen. Maczka (drużynę poprowadzili zastępowi 21, drużynowym został pwd. Robert Kuffel „Fragles”, przybocznym pwd. Sylwester Makarewicz „Serek”) oraz XIII ŚDH STEN początkowo imienia baonu AK Parasol, potem Hm. RP. St. Sedlaczka (drużynowym został pwd. Marek Wojdan, drużynowy 21).

 STEN początkowo był drużyną koedukacyjną podzieloną na zastępy żeńskie i męskie. Taka sytuacja trwała do 1989 roku, kiedy po Okrągłym Stole niezależne harcerstwo oficjalnie wyszło z podziemia. Po tym, jak rozmowy z ówczesnymi władzami ZHP nie przyniosły efektu, powstały dwie nowe organizacje harcerskie zwane „harcerstwem alternatywnym”, czyli ZHR i ZHP rok zał. 1918. Po wystąpieniu z ZHP harcerki znalazły się w Lubuskim Hufcu Harcerek Cisowy Dworek (hufcowa pwd. Monika Kała „Planktonia”), drużynową została Aneta Sidorowicz „Mrówa”. W Świebodzińskim ZHR istniało pięć drużyn: STENDEWAJTISPOTERNA (najstarsza z nich, drużynowymi byli Janusz Toporek i Artur Kubacki, legendy Świebodzińskiego „podziemnego” harcerstwa), POTERNA-WACHLARZJAGUAR (wędrownicza- drużynowy Artur Giedrys) oraz Gromada Zuchowa Leśne Wilczki.

Harcerki obrały na patronkę żonę Stanisława phm. Irenę Sedlaczek – kobietę, harcerkę, która w tak trudnym i heroicznych okresie jak wojna została sama z czworgiem dzieci, wychowała je na wykształconych oraz prawych Polaków, pomimo prześladowań i biedy.